วันพฤหัสบดีที่ 13 สิงหาคม พ.ศ.2563 peaceMOVING FORWORD TO PEACE
logo

ใส่คำค้นที่ท่านต้องการค้น ในช่องสีฟ้าด้านล่าง

เลาะรั้ว: ทำไมถึงเป็นจะนะ?

 17 ก.ค. 2563 05:49 น. | หมวดหมู่ สิทธิมนุษยชน
Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Google+

นายช่าง
การเปิดรับฟังโครงการจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรมพิเศษขึ้นที่ อ.จะนะ จ.สงขลา ตามที่รัฐบาลประกาศเป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษเฉพาะกิจ จ.สงขลา ในพื้นที่ 3 ตำบล รวมพื้นที่ 16,753 ไร่ วงเงิน 18,680 ล้านบาท ทั้งจัดทำร่างผังเมืองรวมนิคมอุตสาหกรรมไว้เรียบร้อยแล้ว เป็นเรื่องน่ากังขาจนถูกชาวบ้านที่มีส่วนหรือจะมีส่วนหรือได้รับผลกระทบ ประท้วงเป็นข่าวใหญ่นั้น นำมาสู่คำถามหลายข้อ
ข้อแรก ทำไมการพัฒนาเขตเศรษฐกิจพิเศษต้องเกิดในบริเวณพื้นที่ อ.จะนะ จ.สงขลา ที่ดินในบริเวณนี้มีอะไรเป็นศักยภาพพิเศษที่ควรจะเกิดมีการผลิตภาคอุตสาหกรรม หรือบริเวณนี้เป็นศูนย์รวมหรือกระจายสินค้าไปที่ใด
หากมองศักยภาพของที่ดินของการจะพัฒนาไปเป็นสวนอุตสาหกรรม ยังไม่รู้ว่าจะผลิตอะไร แต่ ไม่ว่าจะเป็นอุตสาห กรรมใดก็ตาม พื้นที่บริเวณนั้นหรือโดยรอบ หรือการต่อเชื่อมโยงไปพื้นที่อื่นก็ต้องคิดถึงเรื่องทรัพยากรพื้นถิ่น สาธารณูปโภคที่มี หรือพูดภาษาสังคมนิยมวิภาษคือ พื้นที่ตรงนี้มีต้นทุนอะไรบ้าง
1.บริเวณนี้มีน้ำจืดเพื่อกิจการนี้พอหรือไม่ มีน้ำเพื่อการอุปโภคบริโภคเพียงพอต่อการใช้ การผลิต การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมหรือไม่ ถ้าไม่มีจะเอาจากแหล่งไหน ปริมาณที่จะจัดให้มีน้ำกินน้ำใช้มีเท่าไร
และนี่คือขนาด หรือชนิด ประเภทของอุตสาหกรรมที่จะเกิดมีขึ้นได้
2.การเชื่อมต่อถนนหนทางไปสู่แหล่งรวบรวมวัตถุดิบสำหรับการผลิตและการกระจายสินค้าไปสู่ตลาด เป็นไปได้อย่างไร เมื่อมองไปทั้ง 2 ประการข้างต้น ก็เห็นชัดว่า ร่างผังเมืองเขตเศรษฐกิจเฉพาะกิจของจะนะ ไม่ได้กำหนดไว้
กรณีท่าเรือก็คือ การเพิ่มท่าจอดเรือสินค้าขนาดใหญ่ เพื่อเพิ่มศักยภาพการขนส่งทางทะเลให้ขยายตัวต่อจากท่าเรือสงขลา ซึ่งท่าเรือแห่งใหม่นี้อยู่ในบริเวณชายฝั่งที่ลาดต่ำน้อย การจะไปสร้างท่าเทียบเรือ ขึ้น 3 ท่า จะต้องห่างจากชายฝั่งกว่า 300 เมตร และต้องทำกำแพงกันคลื่นในทะเลที่ยาวถึง 3 กิโลเมตร และห่างจากฝั่งถึง 1.2 กิโลเมตรนั้น คุ้มค่าแค่ไหน ใครจะตอบได้
มีแต่จะเห็นว่าเป็นการทำลายสภาวะแวดล้อมหรือการเปลี่ยนแปลงความอุดมสมบูรณ์ทางทะเล
บริเวณจะนะมีทรัพยากรสำคัญอยู่อย่างเดียวก็คือ คลังเชื้อเพลิง แก๊สธรรมชาติ ที่สร้างไว้เสร็จเรียบร้อย และต้องแบ่งปันเชื้อเพลิงแก๊สธรรมชาติกับมาเลเซีย โดยที่ไทยยังไม่ได้ใช้ทรัพยากรส่วนนี้ให้สมประโยชน์
ข้อสำคัญก็คือ แรงงาน ผู้คน สงขลามีประชากรประมาณ 1,350,000 กว่าคน แต่ที่อำเภอจะนะมีประชากร 99,108 คน
จำนวนประชากรเท่านี้จะมีแรงงานที่จะต้องใช้ในการอุตสาหกรรมพิเศษเท่าใด เพียงพอหรือไม่ ถ้าตอบว่าไม่พอ ก็ต้องรวมกับเอาจากที่อื่น
แต่พอจะรับฟังความคิดเห็นของประชาชน กลับไม่ให้ผู้คนเหล่านั้นเข้าร่วมรับฟังหรือมีปากมีเสียงอย่างนี้
สรุปแล้ว "จะมาจัดรับฟังความคิดเห็นของประชาชนไปทำอะไร"

ที่มา: นสพ.ข่าวสด ฉบับวันที่ 18 ก.ค. 2563 (กรอบบ่าย)
News Code: g:khaosod g:agency g:paper g:mati p:ksd v:paperl

Comment
Related